ជឿថាឪពុកម្តាយជាច្រើននាក់ប្រហែលជាបានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាការមិនចាប់អារម្មណ៍រៀនរបស់កូន ព្រោះវាជារឿងដែលឃើញបានញឹកញាប់នៅសព្វថ្ងៃ… និងឃើញបាននៅគ្រប់វ័យ ដែល វេជ្ជបណ្ឌិត ចន្នីផា កែវពូលស្រី បានផ្តល់ហេតុផលចំពោះបញ្ហាការមិនចាប់អារម្មណ៍រៀនរបស់កូន ដោយចែកបានជាច្រើនហេតុផលដូចខាងក្រោម..
- កុមារមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តឬបញ្ហាផ្លូវចិត្តកម្រិតកណ្តាល (Borderline IQ) ព្រោះកុមារមានបញ្ហាក្នុងការរៀនយឺតជាងធម្មតា បើប្រៀបធៀបនឹងកុមារដែលមានអាយុដូចគ្នា ធ្វើឲ្យត្រូវការពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀន ឬប្រើវិធីសាស្រ្តរៀនដែលសមស្របជាមួយគាត់.. ប៉ុន្តាមិនមានន័យថាមិនអាចរៀនបានទេ ដោយអាចមានសកម្មភាពជួយលើកកម្ពស់ការអភិវឌ្ឍន៍ និងហ្វឹកហាត់ជាប្រចាំ ជាប្រចាំ បើកឱកាសឲ្យកុមារបង្ហាញសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនក្នុងរឿងដែលចាប់អារម្មណ៍ ជាមួយនឹងការសរសើរឬមានរង្វាន់តូចៗជាជំនួយចិត្តដល់កុមារ
- កុមារមានជំងឺអត់ចិត្ត (ADHD) កុមារអាចមានលទ្ធផលរៀនល្អខ្លះមិនល្អខ្លះ អាស្រ័យលើការផ្តោតអារម្មណ៍ក្នុងការរៀន មុខវិជ្ជាមួយដែលកុមារចូលចិត្ត ឬមានចំណាប់អារម្មណ៍.. ក៏អាចមានការតាំងចិត្ត ឬផ្តោតអារម្មណ៍ល្អក្នុងការរៀន ធ្វើឲ្យលទ្ធផលរៀនល្អ ប៉ុន្តែបើមុខវិជ្ជាដែលកុមារមិនចូលចិត្ត អាការៈអត់ចិត្តអាចបង្ហាញច្បាស់ ប្រសិនបើឪពុកម្តាយមិនដឹងថាកូនមានអត់ចិត្ត អាចយល់ថាប្រព្រឹត្តិការណ៍មិនផ្តោតអារម្មណ៍របស់កូនមកពីកុមារមិនយកចិត្តទុកដាក់ មិនចាប់អារម្មណ៍រៀន ដូច្នេះអាចរៀបចំសកម្មភាពដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់គាត់ ជាសកម្មភាពខ្លីៗដែលប្រើពេលវេលាមិនយូរដើម្បីជួយឲ្យកុមារផ្តោតអារម្មណ៍ក្នុងការរៀន
- ក្រុមកុមារដែលមានលទ្ធផលរៀនល្អជានិច្ច… ប៉ុន្តែលទ្ធផលរៀនធ្លាក់ចុះ អាចមានហេតុផលជាច្រើន រួមទាំងបញ្ហាពីបរិយាកាសក្នុងការរៀន ការប្រកួតប្រជែងជាមួយមិត្តភក្តិ គ្រូនៅសាលា ឬបញ្ហាក្នុងគ្រួសារផ្ទាល់ខ្លួន ពេលកុមារមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហានៅពេលនោះ អាចបង្កឲ្យមានអារម្មណ៍សោកស្តាយ កង្វល់រំខានការផ្តោតអារម្មណ៍ និងប៉ះពាល់ដល់ការរៀន ដែលឪពុកម្តាយគួរតែសង្កេតឃើញភាពមិនធម្មតាដែលកើតឡើង ព្រោះបើទុកឲ្យបន្តរយៈពេលយូរ អាចបង្កឲ្យមានជំងឺ 우울증
- ក្រុមកុមារដែលមានអាការគិតបារម្ភ ឬជាជំងឺ 우울증 កុមារក្រុមនេះប្រហែលជាត្រូវការប្រើថ្នាំសម្រាប់ព្យាបាលអាការជំងឺ 우울증 ដើម្បីឲ្យកុមារគេងបានល្អ និងផ្តោតអារម្មណ៍ក្នុងការរៀនបានច្រើនឡើង អាចរស់នៅបានធម្មតា រួមទាំងរៀបចំបរិយាកាសដែលគាំទ្រការរៀនរបស់កុមារ ដោះស្រាយមូលហេតុបញ្ហា ដូចជា ប្រសិនបើកុមារយល់ដឹងពីបញ្ហាគ្រួសារ ឪពុកម្តាយអាចទំនាក់ទំនងឲ្យកុមារយល់ថា វាជារឿងរបស់មនុស្សពេញវ័យ មនុស្សពេញវ័យអាចដោះស្រាយបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីឲ្យកុមារមានអារម្មណ៍ និងយល់ថាគាត់មិនត្រូវបារម្ភ
- សម្ពាធប្រកួតប្រជែងក្នុងការរៀនកើនឡើង ធ្វើឲ្យកុមារអាចមានសម្ពាធ និងការរំពឹងទុកពីខ្លួនឯង ឪពុកម្តាយ ឬគ្រូបង្រៀន កុមារអាចមានអារម្មណ៍តានតឹង ធុញទ្រាន់ ធុញថប់ ម្តងម្កាលអាចមានអារម្មណ៍មិនមានគោលបំណងក្នុងការរៀនថាតើរៀនទៅហេតុអ្វី ប្រសិនបើបើកឱកាសឲ្យកុមារធ្វើសកម្មភាពដែលកុមារចាប់អារម្មណ៍ ឲ្យគាត់អាចចូលរួមជាមួយគ្រួសារ ឬអ្នកដទៃ គាត់នឹងមានអារម្មណ៍ថាគាត់យកចំណេះដឹងដែលរៀនពីសៀវភៅមកប្រើប្រាស់ក្នុងរឿងដែលគាត់មានជំនាញ និងចំណូលចិត្ត អាចជួយឲ្យកុមារមានអារម្មណ៍មោទនភាពលើខ្លួនឯង
- កុមារជាមួយប្រព័ន្ធអេឡិចត្រូនិច (Electronic media) រួមមានហ្គេម ទូរទស្សន៍ ឬវីដេអូ និងអ៊ីនធឺណិត (internet) ព្រោះសព្វថ្ងៃនេះជាប្រព័ន្ធដែលមានការចូលដំណើរការច្រើនឡើង អាចធ្វើឲ្យកុមារមានអារម្មណ៍ថាគាត់អាចគ្រប់គ្រងហ្គេមបាន អាចឈ្នះក្នុងហ្គេមបាន ធ្វើឲ្យកុមារមានអារម្មណ៍សប្បាយពីការលេងហ្គេម រីករាយជាមួយការលេងរហូតដល់ចូលចិត្តខ្លាំង ធ្វើឲ្យលទ្ធផលរៀនរបស់កុមារធ្លាក់ចុះ ឪពុកម្តាយត្រូវតែគ្រប់គ្រងការប្រើប្រាស់របស់កុមារផ្ទាល់ខ្លួន.. មិនមែនឲ្យគាត់កំណត់ផ្ទាល់ និងបន្ថែមសកម្មភាពក្នុងគ្រួសារផ្សេងទៀត ដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹងក្នុងគ្រួសារ
ទោះជាយ៉ាងណា ឪពុកម្តាយ អ្នកថែទាំគួរតែជិតស្និទ្ធកុមារ ហ្វឹកហាត់សង្កេតថាកុមារមានបញ្ហាក្នុងការរៀនឬអត់ ដែលការជួយកុមារដែលមានបញ្ហាដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ យើងត្រូវការជំនាញ និងការយល់ដឹងពីទាំងអ្នកថែទាំ គ្រូបង្រៀន វេជ្ជបណ្ឌិត និងមនុស្សទាំងអស់ដែលពាក់ព័ន្ធ ដើម្បីឲ្យយើងអាចផ្តល់ជំនួយគាត់បានត្រឹមត្រូវបន្តទៅមុខ
វេជ្ជបណ្ឌិត ចន្នីផា កែវពូលស្រី
វេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសផ្នែកចិត្តវិទ្យាកុមារ និងយុវវ័យ
មជ្ឈមណ្ឌលសុខភាពកុមារ និងយុវវ័យ មន្ទីរពេទ្យភយ៉ាថៃ 2
