| ฝีคัณฑสูตร คืออะไร นี่คงเป็นคำถามที่หลายคนต้องพูดถึงเมื่อได้ยินประโยคนี้เป็นแน่ มาทำความรู้จัก
ชื่อนี้ ที่ดูน่ากลัวกันว่า โรคที่ไม่คุ้นหู ผู้คนในยุคนี้มากนัก ไม่เหมือนกับคนในยุคก่อน ๆ ที่รู้จักกันเป็นอย่างดี
เพราะเป็นแล้วทรมานมาก จะนั่งจะนอนทีก็แสนลำบาก สร้างความทรมานเป็นอย่างยิ่ง ฝีคัณฑสูตร พบได้ทั้ง
ในผู้หญิงและผู้ชาย แต่อัตราส่วนผู้ชายจะพบได้มากกว่าประมาณ 3 ต่อ 1 โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่จะอยู่ในวัยกลาง
คนไปถึงสูงอายุ ระหว่าง 30-50 ปี
ฝีคัณฑสูตร (Fistula-in-ano ) เกิดจากการติดเชื้อของต่อมชนิดหนึ่งที่อยู่ภายในผนังทวารหนัก ซึ่งปกติ จะมีหน้าที่สร้างเมือกหล่อลื่นขณะขับถ่าย เมื่อต่อมนี้เกิดการอับเสบและติดเชื้อจนกลายเป็นฝีทวารหนัก (Anorectal abscess) แล้วกัดเซาะไปโดยรอบ อาจแตกเองหรือไม่แตกเองก็ได้
ระยะแรกจะมีอาการปวด อาจมีไข้ต่ำร่วมด้วย มักปวดตลอดเวลา ถ้าแตกก็จะยุบลงและหายปวด ถ้ายัง
ไม่แตกจะมีอาการปวดมากขึ้น ในกรณีที่ไม่แตกเองแพทย์จะเจาะให้แตกก่อน เป็นการรักษาขั้นแรกเพื่อให้
หายปวดและไม่ให้กัดเซาะไปตำแหน่งอื่น ประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ฝีที่เจาะแล้วจะหายเองได้ แต่ประมาณ 50
เปอร์เซ็นต์จะกลายเป็นฝีคัณฑสูตร ทำให้มีรูหนองไหลออกบริเวณริมทวารหนัก อาจซึมตลอดเวลาหรือเป็นๆ
หายๆ ก็ได้ และอาจเป็นฝีแบบเป็นๆ หายๆ โดยแตกออกทางรูเดิม
ฝีคัณฑสูตรจะมีรูเชื่อมต่อ 2 รู รูหนึ่งอยู่ในทวารหนัก อีกรูหนึ่งอยู่นอกทวารหนักซึ่งเป็นรูที่ฝีแตก ออกมา ภายนอกเองหรือแพทย์เจาะระบายหนองไว้ มีอาการปวดและมีหนองไหลเป็นๆ หายๆ ไม่สามารถหายเองได้ จำเป็นต้องผ่าตัดเอาท่อดังกล่าวออกอีกครั้งหนึ่ง
โดยทั่วไปฝีคัณฑสูตรจะมี 2 ชนิดคือ ชนิดอยู่ตื้นและชนิดอยู่ลึก ชนิดอยู่ตื้นรักษาง่ายกว่าและมีโอกาส กลับเป็นใหม่น้อยกว่าชนิดอยู่ลึก ถ้าเป็นฝีคัณฑสูตรชนิดตื้น การผ่าตัดจะทำได้ง่ายและเกือบไม่มีผลแทรก ซ้อนใดๆ เลย แต่ถ้าเป็นฝีคัณฑสูตรชนิดลึก แนวทางฝีมักจะผ่านกล้ามเนื้อหูรูด การผ่าตัดจำเป็นต้องใช้เทค นิคพิเศษต่างๆ เพื่อเก็บรักษากล้ามเนื้อหูรูดเอาไว้เพื่อให้ความสามารถในการกลั้นอุจจาระยังทำได้อยู่ เช่น การ ใช้ไหมแบบไม่ละลายผูกกล้ามเนื้อหูรูดจนเกิดพังผืดรัด แล้วจึงตัดผ่านกล้ามเนื้อหูรูด สำหรับการดูแลหลังผ่า ตัดก็ขึ้นอยู่กับวิธีการผ่าตัด แต่มักจะมีแผลเปิดที่ขอบทวารหนัก การทำความสะอาดแผลทุกวันจะเป็นการดี ที่สุดซึ่งสามารถทำเองได้ง่ายที่บ้านโดยการแช่ก้นด้วยน้ำอุ่นประมาณ 15 นาที วันละ 2-3 ครั้ง กว่าแผลจะหาย ใช้เวลาประมาณ 6 สัปดาห์ แต่ในขณะที่มีแผลก็สามารถทำงานได้ตามปกติ โอกาสกลับมาเป็นใหม่ พบได้ 10 -50 เปอร์เซ็นต์ขึ้นอยู่กับชนิดของฝี
รศ.นพ.บรรลือ เฉลยกิตติ
ศัลยแพทย์ระบบลำไส้ใหญ่และทวารหนัก
คลินิกโรคลำไส้ใหญ่และทวารหนัก รพ.พญาไท 2
|