โรคกระดูกพรุน  (Osteoporosis)

    โรคกระดูกพรุน เป็นโรคที่มีผลกระทบเป็นอย่างสูงกับคนสูงอายุทั่วโลก ในประเทศไทยพบว่าผู้สูงอายุเป็นโรคนี้กันมาก
    โรคกระดูกพรุน เป็นภาวะที่เนื้อกระดูกลดลง  และโครงสร้างภายในเนื้อกระดูกเปลี่ยนแปลงทำให้กระดูกเปราะบางและแตกหักง่าย แม้ความแรงของอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเพียงเล็กน้อย

     ปกติเนื้อกระดูกจะค่อยๆสะสมตั้งแต่แรกเกิด และมีความหนาแน่นของกระดูกสูงสุด เมื่ออายุ 30 ปี จากนั้นเนื้อกระดูกจะลดลงเรื่อยๆ ในผู้หญิงวัยหลังหมดประจำเดือน อายุประมาณ 50 ปี  เนื้อกระดูกจะลดลงมากกว่าผู้ชายอายุที่เท่ากัน ประมาณ 5 – 10 ปี  หลังจากนั้นผู้หญิงและผู้ชายจะมีอัตราการสูญเสียเนื้อกระดูกเท่าๆกัน

ปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดโรคกระดูกพรุน
                1.  เพศ     เพศหญิงมีโอกาสเป็นโรคกระดูกพรุนมากกว่าผู้ชาย
                2.  อายุ     อายุยิ่งมากขึ้นกระดูกจะบางมากยิ่งขึ้น
                3.  เชื้อชาติ     พบในคนเอเชียและผิวขาวมากกว่า
                4.  รูปร่าง        รูปร่างเล็กและผอมบาง กระดูกจะบางมากกว่าคนรูปร่างปกติ
                6.  ดื่มกาแฟ    เป็นต้นเหตุของโรคกระดูกพรุน
                7.  สูบบุหรี่, ดื่มสุรา เป็นสาเหตุทำให้กระดูกบางมากยิ่งขึ้น
                8.  การใช้ยาบางชนิด  เช่น ยากลุ่มสเตียรอยด์  เป็นต้น

การป้องกันและรักษา
1.หลีกเลี่ยงปัจจัยเสี่ยง คือ
   -  รับประทานอาหารที่มีแคลเซียมอย่างเพียงพอ
   -  ออกกำลังกายสม่ำเสมอ อย่างน้อยวันละ 30 นาที  ไม่น้อยกว่า 3 วัน / สัปดาห์
   -  งดการสูบบุหรี่  และงดดื่มกาแฟ
2. การรักษาโดยใช้ยา ได้แก่
   -  แคลเซียมและวิตามินดี
   -  ยากลุ่มฮอร์โมน
   -  แคลซิโตนิน
   -  ยากลุ่มบิสฟอสฟอร์เนต