ជំងឺពស់ព្រៃ នៅពេលឆ្លងជំងឺនេះ នឹងមានការឈឺចាប់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ និងមានឱកាសកើតជំងឺរំខានធ្ងន់ធ្ងរបាន។ ការការពារជាមុនដោយការចាក់វ៉ាក់សាំងនឹងជួយកាត់បន្ថយឱកាសកើតជំងឺនេះ ជាពិសេសសម្រាប់មនុស្សចាស់ដែលមានហានិភ័យកើនឡើងដោយសារតែប្រព័ន្ធភាពធន់នៃរាងកាយធ្លាក់ចុះតាមអាយុ។ ឯកទេសវេជ្ជបណ្ឌិត ថនីសា ភានុម៉ាត្រាស៊ី បានផ្តល់អនុសាសន៍ឲ្យចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺពស់ព្រៃសម្រាប់មនុស្សចាស់។
ឯកទេសវេជ្ជបណ្ឌិត ថនីសា ភានុម៉ាត្រាស៊ី ជាអ្នកជំនាញផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រសម្រាប់គ្រួសារ សោភ័ណភាព និងការពន្យារអាយុ ពេទ្យមន្ទីរពេទ្យភយ៉ាថៃ 1 បានពន្យល់អំពីជំងឺពស់ព្រៃឲ្យយើងស្តាប់ថា
ពស់ព្រៃគឺជាជំងឺដែលអាចកើតឡើងបានសម្រាប់មនុស្សគ្រប់ភេទគ្រប់អាយុ ប៉ុន្តែភាគច្រើនកើតឡើងសម្រាប់មនុស្សចាស់ និងអ្នកដែលមានបញ្ហាផ្នែកប្រព័ន្ធភាពធន់។ ជំងឺនេះអាចព្យាបាលឲ្យជាសះស្បើយបាន ប្រសិនបើទទួលបានការព្យាបាលទាន់ពេលវេលា។ ការទៅពេទ្យឆាប់រហ័សនឹងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺរំខាន ប៉ុន្តែប្រសិនបើទុកឲ្យយូរពេក អាចបណ្តាលឲ្យមានជំងឺរំខានធ្ងន់ធ្ងរបានដែរ។
ពស់ព្រៃ (Shingles) គឺជាជំងឺឆ្លងមេរោគ ដែលបណ្តាលមកពីមេរោគប្រភេទដូចគ្នានឹងមេរោគដែលបណ្តាលជំងឺផ្តាសាយ (Chickenpox)។ ជំងឺផ្តាសាយអាចកើតឡើងសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា ប៉ុន្តាពស់ព្រៃនឹងកើតឡើងសម្រាប់អ្នកជម្ងឺដែលធ្លាប់ឆ្លងជំងឺផ្តាសាយមកមុនប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលមេរោគនេះវាយប្រហាររាងកាយរហូតធ្វើឲ្យមានជំងឺផ្តាសាយ វានឹងលាក់ខ្លួននៅក្នុងកំណត់ប្រសាទ ហើយបម្លែងជាជំងឺពស់ព្រៃនៅពេលក្រោយពេលរាងកាយខ្សោយ។
អ្នកដែលមានហានិភ័យក្នុងការជំងឺពស់ព្រៃ
មនុស្សដែលស្ថិតក្នុងក្រុមហានិភ័យនៃជំងឺនេះ គឺគ្រប់គ្នាដែលធ្លាប់ឆ្លងជំងឺផ្តាសាយមកមុន ប៉ុន្តាហានិភ័យនឹងកើនឡើងបន្ថែមពេលអាយុកើន ឬជាអ្នកដែលមានបញ្ហាផ្នែកប្រព័ន្ធភាពធន់ ឬអ្នកដែលប្រើការព្យាបាលជាមួយថ្នាំខ្លះៗដូចជា ស្ទេរ៉ូអ៊ីដ អ្នកដែលកំពុងព្យាបាលជំងឺមហារីកដោយវិទ្យុសកម្ម ឬគីមីព្យាបាល ព្រោះមនុស្សក្រុមនេះមានប្រព័ន្ធភាពធន់ខ្សោយជាងមនុស្សធម្មតា ដូច្នេះហានិភ័យច្រើនជាងមនុស្សទូទៅ។
វិធីសាស្រ្តព្យាបាលជំងឺពស់ព្រៃ
ការព្យាបាលនឹងព្យាបាលតាមរោគសញ្ញារួមជាមួយការប្រើថ្នាំប្រឆាំងមេរោគ ដើម្បីលឿនដំណើរការសះស្បើយនៃជំងឺ និងការការពារមិនឲ្យមានជំងឺរំខាន។ ភាពគ្រោះថ្នាក់នៃជំងឺនេះស្ថិតនៅក្នុងជំងឺរំខានដែលភាគច្រើនកើតឡើងសម្រាប់មនុស្សចាស់ជាងវ័យផ្សេងៗ ដូចជា ការបាត់បង់ការមើលដោយសារតែមានរបួសនៅលើកញ្ចក់ភ្នែក ការឆ្លងមេរោគនៅលើស្បែក ការឈឺចាប់នៅចុងប្រសាទ ឬបញ្ហាផ្នែកប្រព័ន្ធប្រសាទ និងសរសៃប្រសាទ ដូចជា រ៉ាំសេ ហាន់ ស៊ីនដ្រូម (Ramsay Hunt Syndrome)។ មួយចំនួនអាចធ្ងន់ធ្ងរដល់កម្រិតជាសន្លាក់ស្រទាប់ខួរក្បាលឬខួរក្បាលឆ្លងមេរោគ ដែលជាជំងឺគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ប៉ុន្តែមានករណីកើតឡើងតិច។ ការទទួលបានការព្យាបាលទាន់ពេលវេលាអាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺរំខានបាន។ ហើយដោយសារតែការព្យាបាលជំងឺពស់ព្រៃមិនអាចការពារជំងឺរំខានបាន ១០០% ការការពារជំងឺគឺជាជម្រើសដែលវេជ្ជបណ្ឌិតផ្តល់អនុសាសន៍ គឺការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺពស់ព្រៃ ដែលមានសេវាកម្មរួចហើយនៅប្រទេសថៃ ហើយចាក់ត្រឹមតែ១ដុំប៉ុណ្ណោះ។
នរណាគួរទទួលការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺពស់ព្រៃ
សម្រាប់អាយុដែលសមរម្យក្នុងការចាក់វ៉ាក់សាំងគឺចាប់ពី ៦០ ឆ្នាំឡើងទៅ ប៉ុន្តែនៅក្នុងករណីអ្នកជំងឺជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ ឬមានជំងឺផ្សេងៗដែលធ្វើឲ្យប្រព័ន្ធភាពធន់មិនរឹងមាំ អ្នកជំងឺអាចទទួលការចាក់វ៉ាក់សាំងមុនអាយុ ៦០ ឆ្នាំបានដែរ។
“ការចាក់វ៉ាក់សាំងការពារជំងឺពស់ព្រៃមិនមានន័យថា នឹងមិនឆ្លងជំងឺទេ ប៉ុន្តែជួយកាត់បន្ថយឱកាសកើតជំងឺបានជាងពាក់កណ្តាល និងកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺ។”
ឯកទេសវេជ្ជបណ្ឌិត ថនីសា ភានុម៉ាត្រាស៊ី
អ្នកជំនាញផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រសម្រាប់គ្រួសារ
អាចទំនាក់ទំនងសួរព័ត៌មានបន្ថែមបានតាម
មជ្ឈមណ្ឌលពិនិត្យសុខភាព ពេទ្យភយ៉ាថៃ 1 ទូរស័ព្ទ 02-201-4600 បន្ត 2149

