បើជាស្ត្រីដែលមានបញ្ហារការមករដូវខែបន្ទាន់មិនទៀងទាត់ ឬមកច្រើនពេក ម្តងខ្លះបាត់បង់ ម្តងមក ម្តងមិនមក ហើយមានអាយុចន្លោះពី ៣៥-៨០ ឆ្នាំ ឬអាយុច្រើនជាង ៥០ ឆ្នាំឡើងទៅ បូកបន្ថែមមិនបានពិនិត្យខាងក្នុងជាប្រចាំ យើងសូមណែនាំឲ្យរហ័សទៅពិនិត្យមុននឹងជួបប្រទៈបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរដូចជាមហារីកមូស
នេះអាចជាអាការៈនៃមហារីកមូស
មានរដូវខែបន្ទាន់យូរជាងធម្មតា ទោះបីមិនមែនជារដូវខែបន្ទាន់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែមានឈាមហូរចេញ ឬមានអាការៈមិនធម្មតាក្នុងរដូវខែបន្ទាន់បញ្ចប់ ហើយយល់ថាជាអាការៈធម្មតានៃអាយុរដូវខែបន្ទាន់បញ្ចប់ ប្រសិនបើមានអាការៈមិនធម្មតាដូចបានរៀបរាប់ សូមកុំអោយអារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់ គួរតែរហ័សទៅពិនិត្យដើម្បីស្វែងរកមូលហេតុនៅមុនពេលយឺតពេក
លក្ខណៈនៃជម្ងឺមហារីកមូស
ជម្ងឺមហារីកមូសកើតឡើងពីការមានកោសិកាមហារីកដែលរីកចម្រើននៅផ្នែកខាងក្រោយនៃមូស ភាគច្រើនកើតឡើងជាមួយស្ត្រីដែលមានអាយុប្រហែល ៤៥ ឆ្នាំ និងបន្ទាប់ពីរដូវខែបន្ទាន់បញ្ចប់រួចហើយ ដោយរដូវខែបន្ទាន់នឹងមកមិនទៀងទាត់ ដូចជា មកខ្លីខ្លះ យូរខ្លះ មករហ័ស ឬយឺតខ្លះ រួមទាំងមានឈាមហូរដែលមិនមែនជារដូវខែបន្ទាន់ធម្មតា ដែលជាសញ្ញាបង្ហាញពីមហារីកមូសផងដែរ លើសពីនេះ មានស្ត្រីជាច្រើនយល់ថា អាការៈដូចបានរៀបរាប់គឺជាសញ្ញានៃរដូវខែបន្ទាន់បញ្ចប់ ដូច្នេះមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ រហូតកោសិកាមហារីកនោះរីកចម្រើនយ៉ាងលឿន ហើយក្លាយជាមហារីក
ការកើតមានមហារីកដោះដូងនៅពេលដូចគ្នាជាមួយមហារីកមូស
យើងហៅថាជាជម្ងឺមហារីកស្ទួន ពីព្រោះមិនថាជម្ងឺមហារីកមូស ឬមហារីកដោះដូងទាំងពីរនេះមានមូលហេតុចេញពីការមានបញ្ហាការប្រកួតប្រជែងនៃហូមូនស្ត្រី ដូច្នេះមហារីកទាំងពីរនេះភាគច្រើនកើតឡើង និងរីកចម្រើននៅពេលជិតៗគ្នា មូលហេតុមួយដែលធ្វើឲ្យហូមូនស្ត្រីមានបញ្ហាគឺជាការមានទម្ងន់ច្រើន ស្ត្រីដែលមានទម្ងន់ច្រើនដែលមានខ្លាញ់សរុបក្នុងរាងកាយច្រើន នឹងមានការបញ្ចេញហូមូនជាបន្តបន្ទាប់ ហើយអង្គភាពដែលមានឥទ្ធិពលចំពោះការបញ្ចេញហូមូនច្រើនបំផុតគឺ មូស និងដោះដូង
ករណីមហារីកស្ទួនដែលកើតឡើងពីការបញ្ចេញហូមូនអេស្ត្រូហ្សែន ដែលជាហូមូនស្ត្រីរយៈពេលយូរជាងមធ្យម ដល់ពេលដែលអេស្ត្រូហ្សែនចេញច្រើនលើសធម្មតា ហើយទៅបញ្ចេញសញ្ញាអង្គភាពដែលមានប្រតិកម្មចំពោះហូមូននៅតំបន់ដោះដូង និងតំបន់ស្រទាប់ខាងក្នុងមូស ដែលត្រូវបានបញ្ចេញជាមួយគ្នា អាចជាមូសមុន ហើយអាចជាដោះដូងបន្ទាប់ ប៉ុន្តែជាករណីដែលរកឃើញមិនច្រើនទេ បច្ចុប្បន្នមានមនុស្សជាជម្ងឺមហារីកបែបនេះកើនឡើង ពីព្រោះស្ត្រីថៃបច្ចុប្បន្នមានស្ថានភាពជាជម្ងឺទម្ងន់ច្រើនកើនឡើង
មហារីកមូសអាចព្យាបាលឲ្យជាសះស្បើយបានទេ?
មហារីកមូសអាចព្យាបាលបាន ប្រសិនបើដឹងខ្លួនពីដំណាក់កាលដំបូង គឺជាដំណាក់កាលទី ១ រកឃើញថា ប្រហែល ៧០ ភាគរយអាចជាសះស្បើយក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ ដំណាក់កាលទី ២ រកឃើញប្រហែល ៥០% អ្នកជម្ងឺអាចរស់រានមានជីវិតបាន ៥ ឆ្នាំ ដំណាក់កាលទី ៣ រកឃើញប្រហែល ៣០% ដំណាក់កាលទី ៤ មានប្រហែល ១០%
ពីស្ថិតិការជម្ងឺមហារីកមូសរបស់ស្ត្រីថៃ រកឃើញថា ស្ត្រីថៃជាមហារីកមូសប្រចាំឆ្នាំ ១.៧% នៃមហារីកស្ត្រី រកឃើញនៅអាយុចន្លោះ ៣៥-៨០ ឆ្នាំ ប្រហែល ១.៧៣% និងប្រហែល ៦៥.៧% រកឃើញនៅស្ត្រីដែលមានអាយុច្រើនជាង ៥០ ឆ្នាំ ហើយប្រហែល ៥០% នៃមហារីកមូស រកឃើញនៅស្ត្រីដែលមានទម្ងន់ច្រើន និង ៥០% ផ្សេងទៀតរកឃើញនៅស្ត្រីដែលមិនមានកូន
វិធីសាស្រ្តព្យាបាលជម្ងឺមហារីកមូស
ការពិនិត្យមហារីកមូសអាចធ្វើបានដោយការពិនិត្យអាល់ត្រាសោន ដើម្បីមើលកម្រាស់នៃស្រទាប់ខាងក្នុងមូស ថាតើមានកម្រាស់លើស ១ សង់ទីម៉ែត្រឬទេ ប្រសិនបើលើសនោះគឺជាការមិនធម្មតា ដោយចាប់ផ្តើមពីការពាក់ជែលនៅតំបន់ពោះ ដើម្បីជាឧបករណ៍ដឹកនាំរលកសំឡេងប្រេកង់ខ្ពស់ឲ្យឆ្លងកាត់ទៅកាន់កោសិកាយ៉ាងងាយស្រួល បន្ទាប់មកនឹងយកក្បាលពិនិត្យអាល់ត្រាសោនដាក់នៅលើពោះ បន្ទាប់មករូបភាពនឹងបង្ហាញលើអេក្រង់ ដើម្បីពិនិត្យវិនិច្ឆ័យបន្ត
ដឹងទុកឲ្យឆ្ងាយពីជម្ងឺមហារីកមូស
ហាត់ប្រាណជាប្រចាំ បរិច្ឆេទអាហារដោយបរិមាណគ្រប់គ្រាន់ទៅតាមតម្រូវការ ហើយមិនបរិច្ឆេទអាហារដែលមានខ្លាញ់ខ្ពស់ដែលជាមូលហេតុនៃជម្ងឺទម្ងន់ច្រើន ហើយគួរទៅពិនិត្យដោះដូង និងមូស ជាពិសេសស្ត្រីដែលមានអាយុចន្លោះ ៤៥ ឆ្នាំ រួមទាំងស្ត្រីដែលមិនមានកូន ដែលជាក្រុមដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការកើតមានជម្ងឺមហារីកមូស
វេជ្ជបណ្ឌិត ថាវីសัก ហាន់ផានិចជារីយ
គ្រូពេទ្យស្រ្តីនិងស្រ្តីវះកាត់
មជ្ឈមណ្ឌលសុខភាពស្ត្រី
មន្ទីរពេទ្យភយ៉ាថៃ ៣
