ការចេញទឹកមូតគ្មានការត្រួតត្រា គឺជាបញ្ហាសុខភាពរយៈពេលវែងដែលជួបប្រទៈជាញឹកញាប់នៅស្ត្រីទូទាំងពិភពលោក។ រោគសញ្ញារបស់ការចេញទឹកមូតគ្មានការត្រួតត្រា អាចចែកចេញជាក្រុម ៣៖ ក្រុមទីមួយជាញឹកញាប់នៅក្នុងមនុស្សដែលមានជំងឺប្រព័ន្ធប្រសាទ និងខួរក្បាល ដែលមានលក្ខណៈចេញទឹកមូតជាបន្ត (Overflow) ដែលត្រូវការប្រើប្រាស់បន្ទះសំអាត។ ទោះបីជាកំពុងដើរធម្មតា ឬដើរបន្តិចលឿនក៏បណ្តាលឲ្យមានការចេញទឹកមូត។ ក្រុមទីពីរបានជួបប្រទៈការចេញទឹកមូតពេលខំប្រឹងប្រែង ជាពិសេសពេលធ្វើសកម្មភាពដូចជាខ្យល់ចេញ, ចង្អុលចង្អើរ, លេងកីឡា ឬលើកវត្ថុធ្ងន់។ ក្រុមនេះគិតជាផ្នែកប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃអ្នកជម្ងឺទាំងអស់។ ក្រុមទីបីហៅថាខ្ទមបន្ទះបន្ថែម (overactive bladder) ដែលមានការចេញទឹកមូតមុនពេលទៅបន្ទប់ទឹកពេលមានអារម្មណ៍ចង់បញ្ចេញទឹកមូត ជាមួយនឹងការចេញទឹកមូតញឹកញាប់។
មូលហេតុនៃការចេញទឹកមូតដោយសំពាធ (stress urinary incontinence) មានមកពីសំពាធកើនឡើងយូរអង្វែងនៅក្នុងផ្ទៃពោះ ដែលបណ្តាលឲ្យសាច់ដុំជញ្ជាំងផ្លូវភេទស្រាលខ្សោយ។ ខ្ទមបន្ទះ និងផ្លូវបញ្ចេញទឹកមូតផ្លាស់ប្តូរជ្រុង។ ពេលខំប្រឹងប្រែងដូចជាលើកវត្ថុធ្ងន់ ឬលេងកីឡា ដែលបង្កើនសំពាធក្នុងផ្ទៃពោះ ទឹកមូតនឹងរលាកចេញ។ សាច់ដុំជញ្ជាំងផ្លូវភេទខ្សោយអាចកើតមានពីមូលហេតុផ្សេងៗដូចជាមានទម្ងន់លើស, ការទ្រង់ទ្រាយជាប់ជានិច្ច, បណ្តាលឲ្យមានសំពាធក្នុងផ្ទៃពោះជាបន្តបន្ទាប់។ វាក៏ជាញឹកញាប់នៅក្នុងមនុស្សដែលហាត់ប្រាណយ៉ាងខ្លាំង និងលើកវត្ថុធ្ងន់រយៈពេលយូរ ឬសូម្បីតែពេលមានផ្ទៃពោះ និងកំណើតកូន ជាពិសេសការបង្កើតកូនលំបាក ដែលអាចបណ្តាលឲ្យសាច់ដុំផ្លូវភេទខ្សោយ និងរងរបួស ដែលគេហៅថាការសម្រាលផ្ទៃពោះខ្សោយ (pelvic floor relaxation) ដែលអាចនាំឲ្យមានការចេញទឹកមូតដោយសំពាធ ជាពិសេសនៅស្ត្រីដែលមិនអនុវត្តហាត់ប្រាណក្រោយសម្រាលត្រឹមត្រូវ។
បើរោគសញ្ញានៅដំណាក់កាលដំបូង វេជ្ជបណ្ឌិតភាគច្រើនផ្តល់អនុសាសន៍ឲ្យអ្នកជម្ងឺអនុវត្តហាត់ប្រាណសាច់ដុំផ្លូវភេទ (ហាត់ Kegel)។ ប្រសិនបើអនុវត្តត្រឹមត្រូវ និងមានភាពជាប់លាប់ យ៉ាងហោចណាស់ ៣០ ដងក្នុងមួយវគ្គ ហើយធ្វើបីដងក្នុងមួយថ្ងៃ (ព្រឹក, ថ្ងៃត្រង់ និងល្ងាច) វាអាចជួយការពារការសម្រាលផ្ទៃពោះខ្សោយ និងការចេញទឹកមូតគ្មានការត្រួតត្រា។ ទោះជាយ៉ាងណា នៅក្នុងករណីខ្លះដែលអ្នកជម្ងឺមិនអាចផ្តោតលើការហាត់ប្រាណផ្លូវភេទបានពេញមួយថ្ងៃ គ្រឿងបន្លាស់ត្រូវបានតម្រូវឲ្យជួយ។ មន្ទីរពេទ្យភ្យាថៃ ២ ផ្តល់ជូនបច្ចេកវិទ្យាដែលពេញនិយមហៅថា Fractional CO2 laser vaginal tightening (Monalisa Touch)។ បច្ចេកវិទ្យានេះមានឧបករណ៍ស្កេនដែលរចនាឡើងជាពិសេសសម្រាប់ផ្លូវភេទស្ត្រី ដែលអាចបញ្ចេញពន្លឺឡាស៊ែរ ៣៦០ ដឺក្រេ ដើម្បីរំញោចកោសិកាហ្វីប្រូប្លាស (fibroblast) ជួយផលិត និងរៀបចំសរសៃកូឡាជែនបានល្អប្រសើរឡើង។ លើសពីការព្យាបាលការចេញទឹកមូត វាក៏ជួយរឹតបន្តឹងផ្លូវភេទ បន្ថយភាពស្ងួត និងការរលាកផ្លូវភេទ និងធ្វើឲ្យតំបន់ខាងក្រៅរលោង និងភ្លឺស្រស់។
ការព្យាបាលឡាស៊ែរ ធ្វើការដោយបំផ្លាញកោសិកាចាស់ និងបង្កើនការផលិតកូឡាជែននៅក្នុងសាច់ដុំផ្លូវភេទ។ ជាទូទៅ ភាពបត់បែនរបស់សាច់ដុំមានមូលហេតុមកពីកូឡាជែននៅស្រទាប់ dermis ប៉ុន្តែពេលអាយុកើនឡើង និងជិតដល់វ័យចាស់ (menopause) សាច់ដុំនឹងធ្លាក់ចុះដោយសារអាយុ ឬដោយមូលហេតុផ្សេងៗដូចជាអត្រាទម្ងន់ខ្ពស់, ការមានផ្ទៃពោះ និងការបង្កើតកូនលំបាក ដែលបណ្តាលឲ្យកូឡាជែនកាត់បន្ថយ។ ការព្យាបាលឡាស៊ែរ បំផ្លាញកោសិកាផ្ទៃមុខ និងរំញោចការបង្កើតកូឡាជែនថ្មី។
អ្នកដែលចង់ព្យាបាលឡាស៊ែរ សម្រាប់ការចេញទឹកមូតគ្មានការត្រួតត្រា ត្រូវតែធ្វើការពិនិត្យរាងកាយដើម្បីវាយតម្លៃភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺជាមុនសិន។ បច្ចេកវិទ្យារឹតបន្តឹងឡាស៊ែរ សមស្របសម្រាប់ការចេញទឹកមូតស្រាល ដូចជាការចេញទឹកមូតតែពេលលេងកីឡាខ្លាំងៗ, ថ្នាក់ហាត់ប្រាណខ្លាំងៗ ឬពេលអ្នកជម្ងឺមានអារម្មណ៍ផ្លូវភេទស្រាល ឬមានខ្យល់រលាកចេញពីផ្លូវភេទ។ ប្រសិនបើជំងឺធ្ងន់ធ្ងរឡើង ការវះកាត់អាចត្រូវបានទាមទារ។ ការព្យាបាលវះកាត់សម្រាប់ការចេញទឹកមូត គឺអាចជាវះកាត់បើកផ្ទៃពោះដើម្បីលើកជ្រុងខ្ទមបន្ទះ ឬប្រើខ្សែស្លីង (sling tape) ដើម្បីលើកជ្រុងខ្ទមបន្ទះ ដែលជួយស្ដារជ្រុងធម្មតានៃបំពង់បញ្ចេញទឹកមូត ប៉ុន្តែមិនរឹតបន្តឹងផ្លូវភេទ។ ផ្ទុយពីការព្យាបាលឡាស៊ែរ ដែលអាចដោះស្រាយរោគសញ្ញាទាំងពីរប្រភេទ។ ក៏ដូចជាស្ត្រីខ្លះដែលមិនពេញចិត្តជីវិតផ្លូវភេទរបស់ខ្លួន ទោះបីមិនមានការចេញទឹកមូតក៏ដោយ ក៏អាចធ្វើការព្យាបាលឡាស៊ែរ ដើម្បីរឹតបន្តឹងផ្លូវភេទបាន។
ការព្យាបាលការចេញទឹកមូតស្រាល ឬការរឹតបន្តឹងផ្លូវភេទជាមួយឡាស៊ែរ ត្រូវការព្យាបាល ៣ វគ្គ ដោយមួយដងក្នុងមួយខែ។ រាល់វគ្គប្រហែល ១០-១៥ នាទី មិនត្រូវការចូលមន្ទីរពេទ្យ មិនចាំបាច់មានការបញ្ឈប់ឈាម ឬបង្កឲ្យមានការឈឺចាប់។ បន្ទាប់ពីព្យាបាល អ្នកជម្ងឺអាចត្រឡប់ទៅផ្ទះ និងបន្តសកម្មភាពធម្មតា។ វាក៏មានតម្លៃថោកជាងការវះកាត់ និងមានផលប៉ះពាល់ខ្លះណាស់ ប្រហែលមិនមានទេ លើកលែងតែមានការចេញរាវផ្លូវភេទកើនឡើងក្នុងសប្តាហ៍ដំបូង។ ដូច្នេះ វាត្រូវបានគេចាត់ទុកជាជម្រើសព្យាបាលថ្មីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍។
វេជ្ជបណ្ឌិត ថនម្សិរី សាទិត្យ
ឯកទេសជំនាញមហារីកស្រ្តី
មជ្ឈមណ្ឌលសុខភាពស្ត្រី មន្ទីរពេទ្យភ្យាថៃ ២
ឯកទេសជំនាញមហារីកស្រ្តី
មជ្ឈមណ្ឌលសុខភាពស្ត្រី មន្ទីរពេទ្យភ្យាថៃ ២
