សរសៃឈាមបេះដូងតឹង អាចព្យាបាលបានដោយការចាក់ពណ៌

ភ្លាមដែលវេជ្ជបណ្ឌិតបានវាយតម្លៃថា អ្នកជំងឺមានហានិភ័យនៃរោគសញ្ញាឈឺបេះដូងពីសារធាតុបិទសរសៃឈាម វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងណែនាំឱ្យអ្នកជំងឺធ្វើការចាក់ពណ៌តាមសរសៃឈាមបេះដូង ដើម្បីស្វែងរកទីតាំងដែលសរសៃឈាមត្រូវបានបិទឬតូចច្រឡំយ៉ាងច្បាស់ ហើយអនុវត្តការព្យាបាលឱ្យបានឆាប់រហ័ស ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃបញ្ហាបន្ថែម ព្រោះបើបេះដូងខ្វះឈាម អ្នកជំងឺនឹងមានហានិភ័យនៃការឈឺបេះដូងយ៉ាងខ្លាំង និងមានឱកាសស្លាប់ខ្ពស់។

ជំងឺសរសៃឈាមបេះដូងតូច..ជាមួយការចាក់ពណ៌

ការស្ទង់សរសៃឈាមបេះដូង (Coronary Artery Angiography: CAG) ឬការចាក់ពណ៌ គឺជាការត្រួតពិនិត្យ និងការព្យាបាលសំខាន់មួយសម្រាប់ជំងឺសរសៃឈាមបេះដូងតូច។ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងដាក់សរសៃឈាមដែលមានអង្កត់ផ្ចិតប្រហែល 2 មីលីម៉ែត្រ ចូលតាមសរសៃឈាមក្រហម ចាប់ផ្តើមពីតំបន់ស្មា ឬតំបន់ជង្គង់ រហូតដល់ច្រកសរសៃឈាមដែលផ្គត់ផ្គង់ឈាមទៅបេះដូង។ បន្ទាប់មកវេជ្ជបណ្ឌិតនឹងចាក់សារធាតុបិទកាំរស្មីតាមសរសៃឈាម ដើម្បីឲ្យវាឆ្លងកាត់សរសៃឈាមបេះដូង ហើយធ្វើការថតរូបកាំរស្មីជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីមើលសភាពសាច់ដុំបេះដូង មើលការប្រតិបត្តិការរបស់ស្លាបបេះដូងពីមุมផ្សេងៗ និងពិនិត្យមើលថាតើមានការតូចច្រឡំ ឬបិទសរសៃឈាមបេះដូងនៅកន្លែងណាមួយ។

“ការស្ទង់តាមតំបន់ជង្គង់” វិធីមូលដ្ឋានដែលគ្រប់គ្នាធ្វើបាន

ការស្ទង់សរសៃឈាមបេះដូងតាមតំបន់ជង្គង់ (Femoral artery) គឺជាវិធីដែលពេញនិយមមួយ។ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងប្រើថ្នាំបាញ់ឈាមតំបន់តែប៉ុណ្ណោះ មិនប្រើថ្នាំសម្រាក និងមិនត្រូវការវះកាត់។ នេះមានន័យថា អ្នកជំងឺនឹងមានការយល់ដឹងនៅពេលនោះ ហើយអាចនិយាយបាន។ ការត្រួតពិនិត្យនេះប្រើពេលត្រឹមតែ 30-60 នាទីប៉ុណ្ណោះ។

សម្រាប់ករណីដែលត្រូវការព្យាបាលដោយប្រើបាល់លូនពង្រីកសរសៃឈាមបេះដូង រួមទាំងការដាក់ខ្សែរបងក្នុងសរសៃឈាមបេះដូង ក៏អាចធ្វើបន្តបានភ្លាមៗ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក អ្នកជំងឺត្រូវគេងលើគ្រែ មិនអាចអង្គុយ ឬដើរបាន ហើយហាមមិនឲ្យបត់ជើងខាងដែលបានធ្វើប្រតិបត្តិការជាង 6–12 ម៉ោង ឬតាមការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត។ អ្នកជំងឺអាចត្រឡប់ទៅផ្ទះបានក្នុងរយៈពេល 1-2 ថ្ងៃ ហើយត្រឡប់ទៅរស់នៅជីវិតធម្មតា ក្នុងរយៈពេល 1 សប្តាហ៍។

កម្រិតខ្ពស់ជាងនេះជាមួយ “ការស្ទង់តាមតំបន់ស្មា”

ដោយសារបច្ចេកវិទ្យាវេជ្ជសាស្រ្ត ឥឡូវនេះវេជ្ជបណ្ឌិតអាចស្ទង់សរសៃឈាមបេះដូងតាមសរសៃឈាមក្រហមនៅតំបន់ស្មា (Radial artery)។ ទោះបីសរសៃឈាមនេះមានទំហំតូចជាង និងមានផ្លូវកោងជាងក៏ដោយ ប៉ុន្តែមានការអភិវឌ្ឍឧបករណ៍ឲ្យសមរម្យ និងអាចធ្វើការត្រួតពិនិត្យ និងព្យាបាលបានស្ទើរតែដូចការត្រួតពិនិត្យតាមសរសៃឈាមក្រហមតំបន់ជង្គង់។ មុនពេលព្យាបាល វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងធ្វើតេស្តមួយដែលហៅថា Allen’s test ដើម្បីពិនិត្យថាតើអាចស្ទង់សរសៃឈាមបេះដូងតាមតំបន់ស្មាបានឬអត់។ អ្នកជំងឺជាង 90% អាចធ្វើបាន។

ទោះបីវិធីនេះធ្វើឲ្យវេជ្ជបណ្ឌិតមានការលំបាកបន្តិច ព្រោះត្រូវការជំនាញខ្ពស់ជាងមុន ហើយពេលខ្លះកើតមានសភាពសរសៃឈាមតូច (Radial artery spasm) ដែលបើធ្ងន់ធ្ងរអាចត្រូវប្ដូរទៅស្ទង់តាមតំបន់ជង្គង់វិញ។ ប៉ុន្តែមានអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនដូចជា អ្នកជំងឺមិនចាំបាច់គេងជើងត្រង់ជាច្រើនម៉ោង បន្ទាប់ពីត្រួតពិនិត្យ និងព្យាបាល អាចឈរដើរ និងអង្គុយបរិច្ឆេទបាន។ មានតែខ្សែរុំដៃ (TR band) ដែលត្រូវពាក់រយៈពេលប្រហែល 2-4 ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្នកជំងឺអាចត្រឡប់ទៅរស់នៅជីវិតធម្មតា ក្នុងរយៈពេលមួយពីរថ្ងៃ។ វិធីនេះកំពុងទទួលបានការពេញនិយមកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។

សម្រេចចិត្តជ្រើសរើសវិធីសមរម្យ ដើម្បីលទ្ធផលល្អបំផុត

ជាទូទៅ ការសម្រេចចិត្តថាតើត្រូវស្ទង់សរសៃឈាមបេះដូងតាមតំបន់ណា នឹងអាស្រ័យលើវេជ្ជបណ្ឌិតដែលធ្វើការត្រួតពិនិត្យជាធម្មតា។ ក្នុងករណីដែលអ្នកជំងឺមានទម្ងន់ច្រើន ឬមានបញ្ហាសរសៃឈាមជើងផ្នែកចុងក្រោយតូច ការស្ទង់តាមតំបន់ស្មានឹងមានអត្ថប្រយោជន៍ច្រើនជាង។ ប៉ុន្តែករណីខ្លះដែលត្រូវប្រើសរសៃឈាមក្រហមសម្រាប់ការព្យាបាលផ្សេងៗដូចជា ការសម្អាតឈាម (Hemodialysis) ឬវះកាត់សរសៃឈាមបេះដូងដែលត្រូវបង្កើតផ្លូវឈាមថ្មី (Coronary Artery Bypass Graft: CABG) ការស្ទង់តាមតំបន់ជង្គង់នឹងសមរម្យជាង។

ព័ត៌មានប្រៀបធៀបរវាងការស្ទង់សរសៃឈាមបេះដូងតាមតំបន់ស្មា និងតំបន់ជង្គង់