ភ្នែកគឺជាឧបករណ៍មួយដែលទទួលការខិតខំយ៉ាងខ្លាំងរយៈពេលមួយថ្ងៃ។ ជាពិសេសសម្រាប់បុគ្គលិកការិយាល័យដែលត្រូវធ្វើការជាមួយអេក្រង់កុំព្យូទ័រជាប្រចាំ លើសពីហានិភ័យនៃពន្លឺថ្ងៃ និងពន្លឺដែលបញ្ចេញពីអេក្រង់អេឡិចត្រូនិច មានអាកប្បកិរិយាដែលយើងធ្វើដោយមិនដឹងខ្លួន ដែលប៉ះពាល់ដល់ភ្នែករបស់យើងដោយយើងមិនដឹង។
១. អាស្រ័យភាពលើអេក្រង់
យោងតាមទិន្នន័យពីអង្គការអភិវឌ្ឍប្រតិបត្តិការអេឡិចត្រូនិច (អង្គការសាធារណៈ) ក្នុងឆ្នាំ ២០១៤ បានរកឃើញថា ប្រជាជនថៃចំណាយពេលមធ្យម ៧.២ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ឬប្រហែលមួយភាគបីនៃមួយថ្ងៃនៅមុខអេក្រង់អេឡិចត្រូនិច។ ពន្លឺភ្លឺចេញពីអេក្រង់មានឥទ្ធិពលលើសុខភាពកញ្ចក់ភ្នែក និងសរសៃប្រសាទភ្នែក ដែលអាចនាំឲ្យមានជំងឺ Computer Vision Syndrome (CVS)។
យើងអាចការពារបានដោយជ្រើសរើសអេក្រង់ដែលមានកម្រិតកំណត់ខ្ពស់ដើម្បីកាត់បន្ថយការខិតខំ ប្រើចម្ងាយរវាងអេក្រង់និងភ្នែកប្រហែល ២០-២៨ អ៊ីញ កែសម្រួលភ្លឺអេក្រង់ឲ្យសមរម្យ (មិនភ្លឺពេក ឬងងឹតពេក) សម្រាកភ្នែកដោយមើលឆ្ងាយ ឬភ្នែកភ្លឺរៀងរាល់ ២០ នាទី ប្ដូរទីតាំងរាងកាយដើម្បីសម្រាករាងកាយ និងភ្នែក ឬប្រើកញ្ចក់កុំព្យូទ័រ។
២. ការទទួលទឹកមិនគ្រប់គ្រាន់ និងអាហារមិនសុខភាព
រាងកាយរបស់យើងមានទឹកប្រហែល ៧០% ដូច្នេះវាសំខាន់ក្នុងការផឹកទឹកគ្រប់គ្រាន់រៀងរាល់ថ្ងៃ យ៉ាងហោចណាស់ ៨ កែវ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការរាងកាយ។ ការទទួលទឹកមិនគ្រប់គ្រាន់ប៉ះពាល់ផ្ទាល់ទៅលើសំណើមភ្នែក ធ្វើឲ្យភ្នែកស្ងួត ក្រហម និងស្បែកជុំវិញភ្នែកដុត។ ការទទួលអាហារមិនគ្រប់គ្រាន់ពីក្រុមអាហារទាំង ៥ ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកដែលញ៉ាំផ្លែឈើ និងបន្លែតិច អាចបណ្តាលឲ្យរាងកាយខ្វះសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ ដែលចាំបាច់សម្រាប់ការជួសជុល និងថែរក្សាភ្នែក។
៣. ការផឹកស្រាខ្លាំង និងការជក់បារី
ក្រៅពីជំងឺដែលពាក់ព័ន្ធផ្ទាល់ទៅកាន់ក្រពះ ក្រពះមាត់ និងប្រព័ន្ធដង្ហើម ការសិក្សាច្រើនបានបង្ហាញថា ការជក់បារីក៏ប៉ះពាល់ដល់សុខភាពភ្នែកផងដែរ។ វាអាចនាំឲ្យមានជំងឺក្រអូបភ្នែក សរសៃប្រសាទភ្នែកខូចខាត ការរលាកស្បែកភ្នែក ភ្នែកស្ងួត និងកើនហានិភ័យជំងឺភ្នែកដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយជំងឺទឹកនោមផ្អែម។
៤. មិនពាក់វ៉ែនតាការពារពន្លឺថ្ងៃ បង្ហាញភ្នែកទៅកាន់កាំរស្មី UV ដោយផ្ទាល់
យើងទាំងអស់គ្នាស្គាល់ថាពន្លឺថ្ងៃនៅប្រទេសថៃមានកម្រិតខ្លាំងប៉ុណ្ណា។ ដើរឬបើកបរនៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃដោយមិនពាក់វ៉ែនតាការពារពន្លឺថ្ងៃ គឺមានន័យថាបង្ហាញភ្នែករបស់យើងទៅកាន់កាំរស្មី UV ដោយផ្ទាល់។ វាអាចនាំឲ្យមានការរលាកក្រចកភ្នែក និងស្បែកជុំវិញភ្នែក។ ដូច្នេះ រាល់ពេលដែលយើងចាំបាច់ចេញទៅក្រៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃ ឬជួបប្រទៈធូលី និងផ្សែង យើងគួរពាក់វ៉ែនតាការពារដែលអាចត្រងកាំរស្មី UV-A និង UV-B បាន។ សម្រាប់ការប្រើប្រាស់ទូទៅ កញ្ចក់ដែលមានពណ៌ប្រផេះ ឬត្នោតគឺសមរម្យបំផុត។
៥. មិនធ្វើតេស្តភ្នែកទៀងទាត់ អាចធ្វើឲ្យភ្នែកភ្លេចដោយមិនដឹង
ការត្រួតពិនិត្យភ្នែកទៀងទាត់គឺសំខាន់ ហើយគួរធ្វើរៀងរាល់ឆ្នាំ ឬតាមការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិតភ្នែក។ វាជួយឲ្យយើងស្គាល់ហានិភ័យ ឬស្ថានភាពដែលអាចបណ្តាលឲ្យភ្នែកភ្លេចដោយមិនមានរោគសញ្ញាណមុន។ ស្ថានភាពដូចជាការវាយប្រហារជាបន្ទាន់នៃជំងឺក្លូកូម៉ា ក៏ជាមូលហេតុមួយនៃការភ្លេចភ្នែកផងដែរ។ ការរកឃើញមុនអាចនាំឲ្យមានជម្រើសព្យាបាលផ្សេងៗ ដើម្បីធានាថាភ្នែករបស់យើងអាចមើលឃើញ និងនៅជាមួយយើងបានយូរជាងមុន។
បន្ទាប់ពីប្រើប្រាស់ភ្នែករៀងរាល់ថ្ងៃ យើងគួរជៀសវាងអាកប្បកិរិយាហានិភ័យ និងធ្វើតេស្តសុខភាពភ្នែក ដើម្បីរក្សាឲ្យភ្នែកស្រស់ស្រាយ និងការពារការខូចខាតភ្នែកមុនពេលវេលា។
សម្រាប់ការសួរបន្ថែម៖
នាយកដ្ឋានវេជ្ជសាស្ត្រភ្នែក ជាន់ទី ៣ អាគារ A,
មន្ទីរពេទ្យភ្យាថៃ ស្រីរចា
ទូរស័ព្ទ៖ ០៣៨-៣១៧-៣៣៣ បន្ត ២៣៤៧, ២៣៤៨
