“ជំងឺរោគប្រតិកម្មអាលែហ្ស៊ី” ជាជំងឺដែលកុមារដែលមានជំនាន់ថ្មីជួបប្រទៈជាញឹកញាប់។

រំលោភប្រព័ន្ធភាពធម្មជាតិគឺជាជំងឺដែលរាងកាយមានភាពមិនប្រក្រតីពេលប៉ះពាល់នឹងសារធាតុបង្ករំលោភ។ មានការរលាកនៃស្រទាប់សាច់ដុំរបស់អង្គភាពផ្សេងៗ រួមទាំងស្រទាប់ស្រមោលច្រមុះ ស្រទាប់ស្រមោលភ្នែក ស្រទាប់ស្រមោលផ្លូវដង្ហើម ផ្លូវអាហារ ឬស្បែក ដែលសារធាតុបង្ករំលោភមានទាំងសារធាតុបង្ករំលោភក្នុងខ្យល់ ដែលជាប្រភេទកំចាត់កំចាយ សក់សត្វ ម្សៅផ្កា ឬរ៉ែ និងសារធាតុបង្ករំលោភប្រភេទអាហារ ដូចជាខ្ទឹមទឹកគោ ទឹកដោះគោសណ្តែក ស៊ុត ម្សៅស្រូវ និងម្ហូបសមុទ្រ។

ក្នុងការកើតជំងឺរំលោភប្រព័ន្ធភាពធម្មជាតិ មានហេតុផលសំខាន់ ២យ៉ាងដែលជាការជំរុញឲ្យមានរោគសញ្ញារំលោភ។ មួយគឺហេតុផលផ្នែកមេរោគវិទ្យា ព្រោះអ្នកជំងឺរំលោភភាគច្រើនមានឪពុកឬម្ដាយម្នាក់ណាមួយមានប្រវត្តិជំងឺនេះមកមុន គិតជាភាគរយ ២០-៤០% ប៉ុន្តែបើករណីណាមួយដែលមានប្រវត្តិរំលោភទាំងឪពុក និងម្ដាយ កូននឹងមានឱកាសកើតមានបន្ថែមឡើងដល់ ៥០-៨០%។ ផ្នែកហេតុផលសង្គម ដូចជាម្លិះក្នុងខ្យល់ បារី ម្លិះពីបំពង់ឧស្ម័ន ឬម្លិះពីរោងចក្រ មនុស្សដែលចូលចិត្តបរិភោគម្ហូបសំរាម ដែលផ្អែកលើម្សៅ និងខ្លាញ់ ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន ព្រោះមានអ្នកជំងឺជាង ១៥% មានជំងឺនេះ ទោះបីឪពុកម្ដាយមិនដែលមានប្រវត្តិជំងឺក៏ដោយ។

ការរលាកដែលកើតឡើងពីការជំរុញដោយសារធាតុបង្ករំលោភនៅក្នុងអង្គភាពផ្សេងៗ នឹងមានរោគសញ្ញាផ្សេងគ្នា ដូចជា បើជាស្បែក នឹងមានរោគសញ្ញាឈឺចាប់ ក្រអូប នៅតំបន់មុខ កន្លែងបត់ដៃជើង ឬលើរាងកាយ។ បើជាស្រទាប់ស្រមោលច្រមុះ អ្នកជំងឺនឹងមានរោគសញ្ញាច្រមុះហូរទឹកជ្រលក់ជាប់ជានិច្ច រួមជាមួយរោគសញ្ញាចុះចាញ់ ក្រអូប ឬបិទច្រមុះ។ បើមានរោគសញ្ញារមាស់ភ្នែក ឈឺភ្នែក ឬភ្នែកហូរទឹកជ្រាបជាញឹកញាប់ ក៏អាចបណ្តាលឲ្យមានការរលាក ឬរំលោភនៅស្រទាប់ស្រមោលភ្នែកបាន។ បើជាស្រទាប់ស្រមោលផ្លូវដង្ហើម នឹងមានរោគសញ្ញាឈឺក្អក ដង្ហើមខ្យល់ខ្វះ និងមានសំពាធនៅចំហៀងទ្រូង។ បើពេលណាមានការរលាកស្រទាប់ស្រមោលផ្លូវអាហារ អ្នកជំងឺនឹងមានរោគសញ្ញាអាហារលែងជាប់ជានិច្ច មានការវិលមុខ បាត់ទម្ងន់ ហើយអាចមានរោគសញ្ញាឈឺចាប់រួមផងដែរ។

ដើម្បីព្យាបាលបានត្រឹមត្រូវ យើងត្រូវតែដឹងមុនថាខ្លួនឯងរំលោភសារធាតុបង្ករំលោភណាមួយ។ យើងចែកការសាកល្បងចេញជា ២ ប្រភេទ គឺការសាកល្បងស្បែក និងការត្រួតពិនិត្យឈាម។ ក្នុងការត្រួតពិនិត្យឈាម នេះមានប្រយោជន៍សម្រាប់អ្នកជំងឺដែលមានរោគសញ្ញាឈឺចាប់ខ្លាំង ដែលមិនអាចបញ្ឈប់ការប្រើថ្នាំរំលោភបានឡើយ។

ពិតណាស់ មនុស្សគ្រប់គ្នាអាចថែរក្សាខ្លួនឯងបានយ៉ាងងាយស្រួល ដើម្បីឲ្យឆ្ងាយពីជំងឺរំលោភប្រព័ន្ធភាពធម្មជាតិ ដោយចាប់ផ្តើមពីការជៀសវាងសារធាតុបង្ករំលោភ ដើម្បីឲ្យរាងកាយកាត់បន្ថយការបង្កើតសារធាតុរំលោភ ធ្វើឲ្យរោគសញ្ញាថយចុះ ឬយ៉ាងហោចណាស់ កាត់បន្ថយបរិមាណការប្រើថ្នាំប្រឆាំងរំលោភឲ្យតិចបំផុត ដើម្បីគ្រប់គ្រងរោគសញ្ញា។ ការប្រើថ្នាំយ៉ាងទៀងទាត់តាមការណែនាំរបស់វេជ្ជបណ្ឌិត យើងអាចជួយកាត់បន្ថយរោគសញ្ញារំលោភដោយការលាងច្រមុះជាមួយទឹកអំបិល ឬប្រើថ្នាំបាញ់តាមការបញ្ជារបស់វេជ្ជបណ្ឌិត ហើយចុងក្រោយត្រូវបរិភោគអាហារឲ្យបានគ្រប់ ៥ หมู่ និងគេងឲ្យគ្រប់គ្រាន់។

បច្ចុប្បន្នមានជំងឺរំលោភប្រព័ន្ធភាពធម្មជាតិ ២ ប្រភេទដែលអាចព្យាបាលដោយវ៉ាក់សាំង គឺជំងឺរំលោភខ្យល់ និងជំងឺផ្តាសាយ ដែលវេជ្ជបណ្ឌិតនឹងចាក់សារធាតុបង្ករំលោភឲ្យអ្នកជំងឺ ហើយបន្ថែមបរិមាណតិចៗ ដើម្បីឲ្យរាងកាយស្គាល់ និងកាត់បន្ថយការឆ្លើយតបចំពោះសារធាតុបង្ករំលោភនោះ។ អ្នកដែលឆ្លើយតបល្អចំពោះវ៉ាក់សាំង នឹងត្រូវព្យាបាលបន្តប្រហែល ៣-៥ ឆ្នាំ។ អ្នកជំងឺដែលប្រើការចាក់វ៉ាក់សាំងគឺជាក្រុមដែលបានប្រើថ្នាំពេញលេញរួចហើយ ប៉ុន្តែមិនអាចគ្រប់គ្រងរោគសញ្ញាបាន និងក្រុមមនុស្សដែលគិតថាមិនអាចជៀសវាងសារធាតុបង្ករំលោភបាន។