សម្រាប់រចនាសម្ព័ន្ធ ដូចជា “ឆ្អឹង” វេជ្ជបណ្ឌិតគឺជាអ្នកដែលមានភារកិច្ចព្យាបាល ប៉ុន្តែនៅផ្នែករចនាសម្ព័ន្ធ ដូចជា “កោសិកាសាច់ទន់” ដែលមានសរសៃឆ្អឹង (ligament) សរសៃឆ្អឹងជាមួយសាច់ដុំ (tendon) និងសាច់ដុំ (muscle) នោះ ត្រូវការព្យាបាលតាមរយៈការព្យាបាលរាងកាយ ដើម្បីកាត់បន្ថយការរលាក និងបង្កើនភាពបត់បែន ជាមួយនឹងបង្កើតស្ថិរភាពក្នុងចលនានិងទំងន់ផ្សេងៗ ឬអាចហៅថាភារកិច្ចនៃការព្យាបាលរាងកាយ គឺជាការជំរុញសមត្ថភាពរបស់អ្នកជម្ងឺ…ឲ្យមានភាពរួចរាល់សម្រាប់ការបណ្តុះបណ្តាល និងអភិវឌ្ឍបន្តរហូតដល់គោលដៅដែលអ្នកជម្ងឺចង់បាន
ការវាយតម្លៃការព្យាបាលរាងកាយ..សម្រាប់ស្តារឡើងវិញការរបួស
ចាប់ផ្តើមពី ការសួរព័ត៌មានប្រវត្តិ ដើម្បីមើលកំរិតនៃការរលាក ដោយបែងចែកជាពីរជំហាន គឺ “ជំហានធ្ងន់ធ្ងរ” មានលក្ខណៈឈឺ បូក ក្រហម ក្តៅ ដែលមានរយៈពេលប្រហែល 2-3 ថ្ងៃ អាស្រ័យលើកម្លាំងរបស់អ្នកជម្ងឺ និងភាពធ្ងន់ធ្ងរ និង “ជំហានរំលងពេលវេលា”
បន្ទាប់មកនឹង ពិនិត្យផ្នែករាងកាយ ដូចជា ឈឺស្មា នឹងសាកល្បងចលនាស្មាដើម្បីមើលថាចលនាទិសណាដែលឈឺ ពិនិត្យកម្លាំងសាច់ដុំ សភាពសន្លាក់ ដើម្បីស្វែងរកចំណុចដែលឈឺពិតប្រាកដជារចនាសម្ព័ន្ធណា ហើយមកមើលបន្តនៅលើមេកានិច ដូចជា ពេលចង់បោះបាល់..ចំណុចណាដែលឈឺ ពីព្រោះការរបួសពីកីឡាអាចកើតមានបានច្រើនប្រភេទ ដូចជា អាចកើតពីសន្លាក់តែមួយ ការទាញយកខ្លាំងពេលប្រើសាច់ដុំ ឬកើតពីការប៉ះទង្គិច ដែលការពិនិត្យមេកានិចគឺដើម្បីឲ្យព្យាបាលបានត្រឹមត្រូវ ឲ្យអ្នកជម្ងឺអាចប្រើប្រាស់រាងកាយបានល្អដូចមុន ឬល្អជាងមុន
ឧបករណ៍សំខាន់ៗក្នុងការព្យាបាលរាងកាយ
ជំហានដំបូង គឺ ការជំរុញការជួសជុល និងកាត់បន្ថយការឈឺឲ្យរហ័ស…ប៉ុន្តែមិនបន្ថែមការប្រើកម្លាំងនៅឡើយទេ ដោយឧបករណ៍ 3 ប្រភេទសំខាន់ៗ ដូចជា អាល់ត្រាសោន (ultrasound), លីសឺរ (laser) (សមស្របសម្រាប់អ្នកជម្ងឺនៅជំហានធ្ងន់ធ្ងរ) និង Shock wave (សមស្របសម្រាប់អ្នកជម្ងឺដែលមានរយៈពេលមួយរួច ឬនៅចំណុចដែលសមស្របសម្រាប់ឧបករណ៍នេះ)
ក្រៅពីឧបករណ៍សម្រាប់កាត់បន្ថយការឈឺ ក៏មានឧបករណ៍ព្យាបាលរាងកាយផ្សេងៗ ដូចជាចក្រវ៉ាក់ សំរាប់លំហាត់ទម្ងន់ ខ្សែរឹង ដែលស្រដៀងនឹងហ្គីមតូច ពីព្រោះការព្យាបាលរាងកាយក្នុងវិស័យកីឡា មានភាពខុសគ្នាពីការព្យាបាលអ្នកជម្ងឺទូទៅ ដែលមានការបណ្តុះបណ្តាលរត់ លោត ដើម្បីឲ្យស្រដៀងនឹងសកម្មភាពដែលអ្នកជម្ងឺធ្វើ
ការរបួសប្រភេទណា…ដែលគួរមកពិនិត្យវេជ្ជបណ្ឌិត
ការវាយតម្លៃខ្លួនឯងដំបូង គួរមើលថាតើមានអាការៈឈឺ បូក ក្រហម ក្តៅប៉ុណ្ណា ក្នុងការថែទាំដំបូង គួរប្រើកម្រាស់ត្រជាក់ លើកខ្ពស់ផ្នែកដែលជាផ្នែកចុង ឬអាចបត់ខ្សែដើម្បីកាត់បន្ថយការជ្រុះ បើកន្លងទៅ 24-48 ម៉ោងហើយមិនប្រសើរឡើង គួរមកពិនិត្យវេជ្ជបណ្ឌិត
ឈឺ…ប៉ុន្តែធន់ទ្រាំ មូលហេតុសំខាន់នៃការរបួសម្តងទៀត!
យើងជាញឹកញាប់បានលឺថា “បានរបួសហើយនឹងរបួសបន្តទៀតជានិច្ច” នេះគឺដោយសារតែមានមនុស្សជាច្រើនមិនបានថែរក្សា ឈឺប៉ុន្តែធន់ ទៅដើរទោះបីជាឈឺ…រហូតដល់វាសះស្បើយ ដែលការប្រើសាច់ដុំដែលនៅតែរបួសនឹងបណ្តាលឲ្យមានការបែកបាក់ម្តងទៀត ហើយពេលរលាកម្តងទៀតជាញឹកញាប់ នឹងនាំឲ្យការជួសជុលសរសៃសាច់ដុំមិនល្អ ឬសរសៃមានការរៀបចំមិនល្អ ក្លាយជ “សាច់ជាប់ក្រណាត់” ហើយភាគច្រើននាំឲ្យមានការបែកបាក់ម្តងទៀត…នៅកន្លែងដដែល ចំណុចដដែល លើកលែងតែបុគ្គលនោះប្ដូរប្រភេទកីឡាដែលលេង
“ការកំដៅរាងកាយ” បច្ចេកទេសសំខាន់…ការពារការរបួស
មុននេះការកំដៅរាងកាយគ្រាន់តែពង្រីកសាច់ដុំ ប៉ុន្តែនៅពេលនេះ..សាច់ដុំរបស់យើងត្រូវការឈាមឆ្លងកាត់។ បច្ចុប្បន្នមានបច្ចេកទេសកំដៅរាងកាយប្រភេទ Dynamic Stretching គឺការបត់ពង្រីកជើងជាប់ៗគ្នា ប្រហែល 5-10 នាទី ឬរហូតដល់មានអារម្មណ៍ថារូបរាងរបស់យើងរលូនឡើង ចលនាថយចុះ ឥតរឹង ឥតតឹង
រឿងមួយទៀតដែលសំខាន់ គឺ “អត្រាបេះដូង” ពេលកំដៅរាងកាយបានរយៈពេលមួយហើយ គួរតែសង្កេតមើលថាបេះដូងបានបេះឡើង 10-20 ដងក្នុងមួយនាទីរួចឬនៅ? ពីព្រោះអត្រាបេះដូងប្រហែលនេះបង្ហាញថាសាច់ដុំកំពុងកំដៅហើយ ពីព្រោះការហូរឈាមក្នុងសាច់ដុំគឺជាការនាំយកថាមពលទៅកាន់សាច់ដុំ ដូច្នេះ ប្រសិនបើសាច់ដុំគ្មានឈាម ឬមានតិច នឹងបណ្តាលឲ្យមានអារម្មណ៍ហត់និងរបួសបាន
ការធន់ទ្រាំ…បើទោះបីនៅតែរបួស នាំឲ្យការខូចខាតរបស់រចនាសម្ព័ន្ធកើនឡើងរហូតដល់ពិបាកស្តារឡើងវិញ ខណៈពេលដែលការទទួលបានការថែទាំយ៉ាងសមរម្យចាប់ពីដំបូង នឹងធ្វើឲ្យការស្តារឡើងវិញនៃសាច់ដុំ ឬការរៀបចំសរសៃសាច់ដុំមានរបៀបល្អ ឱកាសរបួសម្តងទៀតមានតិច នេះហើយជាមូលហេតុដែល..ហេតុអ្វីបានជា “ការព្យាបាលរាងកាយសម្រាប់ស្តារឡើងវិញការរបួស” មានសារៈសំខាន់!!
