ជំងឺអាលែហ្ស៊ីកើតឡើងពីការរលាកនៃអង្គភាពនានានៅក្នុងរាងកាយ។ ជាទូទៅវាត្រូវបានរកឃើញនៅកុមារតូចដល់កុមារធំ។ ក្នុងអាយុផ្សេងៗនឹងមានជំងឺអាលែហ្ស៊ីខុសគ្នា។ ឧទាហរណ៍ នៅអាយុចាប់ពីកំណើតដល់១ឆ្នាំដំបូង នឹងមានជំងឺអាលែហ្ស៊ីស្បែកនៅកុមារ ដែលកុមារមានរលាកនៅតំបន់ជុំវិញជង្គង់ឬក្រចកមុខ ហើយវាធ្លាប់មានហើយបាត់បង់ជាបន្តបន្ទាប់។ ហើយអ្វីដែលកើតមានជាញឹកញាប់ផងដែរ គឺរោគអាលែហ្ស៊ីអាហារ។ ក្នុងឆ្នាំដំបូងនៃជីវិតដែលត្រូវបានរកឃើញ គឺការអាលែហ្ស៊ីទឹកដោះគោគោ ស៊ុត (ស៊ុតលើស៊ុតក្រោម) ម្សៅស្រូវ សណ្តែកដុះដូង សណ្តែកស។
តើមានវិធីសាស្រ្តអ្វីខ្លះសម្រាប់ការធ្វើតេស្តអាលែហ្ស៊ី
មានវិធីសាស្រ្តធ្វើតេស្តអាលែហ្ស៊ី ២ វិធីដូចខាងក្រោម
- ការធ្វើតេស្តដោយការចាក់ស្បែក (Skin prick Test) គឺការយកសារធាតុបំបែកអាលែហ្ស៊ីមកទុះលើស្បែក។ តំបន់ដែលពេញនិយមធ្វើគឺដៃខាងក្រោមឬខ្នង បន្ទាប់មកប្រើមូលដែកចាក់ស្បែកដើម្បីឲ្យសារធាតុអាចបញ្ចូលចូលទៅក្រោមស្បែក។ ពិនិត្យមើលប្រតិកម្មនៃរាងកាយចំពោះសារធាតុបង្កអាលែហ្ស៊ីប្រមាណ ១៥-២០ នាទី។
អត្ថប្រយោជន៍នៃការធ្វើតេស្តដោយការចាក់ស្បែក គឺបន្ទាប់ពីធ្វើតេស្តអាចដឹងលទ្ធផលភ្លាមៗ ប៉ុន្តែមានកំណត់គឺ ត្រូវឈប់ថ្នាំប្រឆាំងអាលែហ្ស៊ីមុនធ្វើតេស្ត ហើយកុមារត្រូវមានស្បែកដែលអាចធ្វើតេស្តបាន ដូចជា មិនមែនស្បែកដែលមានភាពរំខានចំពោះការចាក់ស្បែក ព្រោះវាអាចបង្កលទ្ធផលអវិជ្ជមានក្លែងក្លាយបាន។
- ការធ្វើតេស្តដោយការចាក់ឈាមសម្រាប់ពិនិត្យតម្លៃអាលែហ្ស៊ីចំពោះសារធាតុបង្កអាលែហ្ស៊ីដោយផ្ទាល់ (Specific IgE) ដែលអាចពិនិត្យបានទាំងអាលែហ្ស៊ីអាហារ ដូចជា ទឹកដោះគោគោ ស៊ុតលើស៊ុតក្រោម ម្សៅស្រូវ សណ្តែក និងអាលែហ្ស៊ីផ្លូវដង្ហើម ដូចជា មេរោគធូលី សក់ឆ្កែ សក់ឆ្មា។
អត្ថប្រយោជន៍នៃការធ្វើតេស្តដោយការចាក់ឈាម គឺអាចធ្វើតេស្តនៅកុមារដែលមិនអាចធ្វើតេស្តដោយការចាក់ស្បែកបាន ដូចជា កុមារដែលមានរោគសញ្ញាអាលែហ្ស៊ីធ្ងន់ធ្ងរ ត្រូវការប្រើថ្នាំប្រឆាំងអាលែហ្ស៊ីជាបន្តបន្ទាប់ មិនអាចឈប់ថ្នាំបាន ឬកុមារដែលមានស្បែកដែលរំខានចំពោះការចាក់ស្បែក។ លទ្ធផលតេស្តឈាមនឹងប្រើពេលវេលាសម្រាប់ធ្វើតេស្ត ហើយនឹងដឹងលទ្ធផលក្នុងរយៈពេល ៥-៧ ថ្ងៃ។
ការប្រព្រឹត្តខ្លួនបន្ទាប់ពីដឹងលទ្ធផលថាជាអាលែហ្ស៊ី
សម្រាប់មនុស្សដែលមានអាលែហ្ស៊ីផ្លូវដង្ហើម ជាទូទៅនឹងមានភាពរំខានចំពោះសារធាតុបង្កអាលែហ្ស៊ី ដូចជា អាលែហ្ស៊ីមេរោគធូលី សក់ឆ្កែ សក់ឆ្មា។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើយើងដឹងថាយើងអាលែហ្ស៊ីចំពោះសារធាតុបង្កអាលែហ្ស៊ីប្រភេទណាមួយ ហើយជៀសវាងសារធាតុបង្កអាលែហ្ស៊ីនោះយ៉ាងត្រឹមត្រូវ នឹងអាចធ្វើឲ្យរោគសញ្ញាអាលែហ្ស៊ីផ្លូវដង្ហើមកាន់តែប្រសើរឡើង។ ចំពោះសារធាតុបង្កអាលែហ្ស៊ីអាហារ ប្រសិនបើត្រូវបានរកឃើញថាមានការអាលែហ្ស៊ី សូមណែនាំឲ្យពិគ្រោះជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតសម្រាប់ការធ្វើវិនិច្ឆ័យយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងពិចារណាជៀសវាងរួមទាំងដឹងពីវិធីសាស្រ្តប្រព្រឹត្តខ្លួនបើចៃដន្យប៉ះពាល់នឹងអាហារប្រភេទនោះ ហើយតាមដានរោគសញ្ញារួមទាំងតម្លៃអាលែហ្ស៊ីអាហារប្រភេទនោះ ដើម្បីរៀបចំផែនការថែទាំបន្ត។ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងពិចារណាប្រើលទ្ធផលតេស្តអាលែហ្ស៊ីអាហារសម្រាប់តាមដានស្ថានភាពដែលបានជាសះស្បើយពីអាលែហ្ស៊ីអាហារ ព្រោះអាលែហ្ស៊ីអាហារនៅកុមារច្រើនជាងគេអាចជាសះស្បើយបាន។
