កូនចងមិត្តភក្តិ អាចមិនមែនជាអាកប្បកិរិយាដែលឪពុកម្តាយចូលចិត្តទេ ប៉ុន្តែបើមើលពីទស្សនៈនៃការរៀនសូត្រនិងការចូលរួមសង្គម មិត្តភក្តិគឺជាមនុស្សដែលធ្វើឲ្យកូនមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនមានតម្លៃ មានសារៈសំខាន់ ដូច្នេះ ការមានមិត្តភក្តិគឺជារឿងចាំបាច់ដែលកូនគួរតែមាន តែឪពុកម្តាយត្រូវរៀនរបៀបដោះស្រាយអាកប្បកិរិយាកូនចងមិត្តភក្តិ…យ៉ាងត្រឹមត្រូវ!!
អាកប្បកិរិយាចងមិត្តភក្តិ…តាមអាយុផ្សេងៗ
១. នៅវ័យក្មេងតូចដល់ក្មេងធំ កូនអាចមិនមានបញ្ហាចងមិត្តភក្តិច្រើនទេ ព្រោះវាជាអាយុដែលកូនកំពុងផ្តោតសំខាន់លើការសិក្សា ប៉ុន្តែបើកូនចងមិត្តភក្តិជានិច្ច មិនសូវនៅផ្ទះ អាចកើតឡើងពីហេតុផលជាច្រើនដូចជា
- ការមិនទទួលបានជោគជ័យក្នុងការសិក្សា ធ្វើឲ្យកូនអស់កម្លាំងចិត្តក្នុងការផ្តោតលើការសិក្សា ហើយទៅចូលរួមលេងជាក្រុមជាមួយមិត្តភក្តិជំនួស
- ស្ថានភាពរស់នៅ ឬការថែទាំរបស់ឪពុកម្តាយដែលអនុញ្ញាតឲ្យកូនចេញទៅណាក៏បាន ដោយមិនកំណត់ដែនកំណត់ឬពេលវេលា ដូចជា ឲ្យដឹងថាពេលនេះគួរលេងនៅផ្ទះ ហើយមិនគួរចេញក្រៅផ្ទះដោយសារតើហេតុអ្វី កូននឹងមិនរៀនពីការទទួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន ការដឹងចែកចាយពេលវេលាឲ្យសមរម្យ
២. នៅវ័យជំទង់ ការចងមិត្តភក្តិគឺជាការអភិវឌ្ឍធម្មតា ព្រោះកូនមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនបានធំរួចហើយ ចង់មានសេរីភាព អាចពឹងផ្អែកលើខ្លួនឯង មានមតិផ្ទាល់ខ្លួន គិតថាមិនចាំបាច់ពឹងផ្អែកលើគ្រួសារច្រើនទេ ហើយចង់ទទួលការទទួលស្គាល់ពីមនុស្សខាងក្រៅ កូននឹងចាប់ផ្តើមចូលរួមសកម្មភាពក្រៅផ្ទះច្រើនឡើង ពេលខ្លះមានការជជែកទម្លៀបជាមួយមនុស្សក្នុងគ្រួសារ ដើម្បីបង្ហាញមតិរបស់ខ្លួន ចាប់ផ្តើមមិនសូវមានអន្តរកម្មជាមួយគ្រួសារ ធ្វើឲ្យឪពុកម្តាយខ្លះមានការព្រួយបារម្ភ ព្រោះពេលនិយាយឬបង្រៀនកូន កូនភាគច្រើននឹងទម្លៀប និងមិនយល់គ្នា ដែលឪពុកម្តាយក៏ភ័យខ្លាចថាកូននឹងធំឡើងទៅជាមនុស្សមិនល្អ ជាដើម
កូនចងមិត្តភក្តិ ឪពុកម្តាយគួរដោះស្រាយយ៉ាងដូចម្តេច?
- ឪពុកម្តាយគួរទទួលស្គាល់ និងយល់ថា វាជាការអភិវឌ្ឍធម្មតារបស់កូន គួរតែស្តាប់មតិច្រើនឡើង ដោយមិនព្យាយាមគ្រប់គ្រងកូនច្រើនពេក ប្រើការផ្តល់យោបល់ណែនាំឲ្យកូនគិតពិចារណាយ៉ាងម៉ត់ចត់ពីជាច្រើនទិសដៅ ហើយជ្រើសរើសវិធីសាស្រ្តដោយខ្លួនឯង ដោយផ្អែកលើការពិចារណាពីជាច្រើនទិសដៅ នឹងជួយឲ្យកូនអាចគ្រប់គ្រងលទ្ធផលនៃសកម្មភាពរបស់ខ្លួនបាន
- បើកូនស្គាល់មិត្តដែលមានអាកប្បកិរិយាហានិភ័យ ដូចជា ឆ្លងថ្នាក់ មានអាកប្បកិរិយាហានិភ័យផ្នែកភេទ ចូលរួមជាមួយបារី ស្រា មេរោគ ឬអាកប្បកិរិយាចាប់ដៃគូប្រយុទ្ធ ប្រព្រឹត្តទម្លាក់គ្នា ឪពុកម្តាយគួរតែត្រួតពិនិត្យកូនជាប្រចាំ និងជាបន្ត បង្កើតទំនាក់ទំនងល្អ និងស្តាប់កូនច្រើន ព្រោះការមានទំនាក់ទំនងល្អនឹងធ្វើឲ្យកូនគិតដល់មនុស្សក្នុងគ្រួសារ និងគិតដល់អ្វីដែលបានទទួលការព្រមាន ការហាមឃាត់ និងច្បាប់ក្នុងគ្រួសារ ដែលនឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យបាន
- សហការជាមួយគ្រូបង្រៀនក្នុងការត្រួតពិនិត្យកូន បងប្អូន មិត្តភក្តិជិតខាង ដើម្បីថែទាំ ឲ្យកូនដែលស្ថិតក្នុងក្រុមហានិភ័យ មានហានិភ័យតិចជាងមុន និងមានសុវត្ថិភាពច្រើនឡើង
- ផ្តល់សារៈសំខាន់លើទំនាក់ទំនងក្នុងគ្រួសារ បើទំនាក់ទំនងក្នុងគ្រួសារមិនល្អ មានការជជែកទម្លៀប និយាយមិនល្អគ្នា ប្រើអារម្មណ៍ ធ្វើឲ្យកូនមានអារម្មណ៍រឹងចិត្ត និងទុក្ខសោក នឹងធ្វើឲ្យកូនចង់ចាកចេញពីផ្ទះ និងស្វែងរកមិត្តភក្តិច្រើនឡើង ព្រោះត្រូវការពេលវេលាសុខសប្បាយចិត្ត និងការទទួលស្គាល់ពីមិត្តភក្តិ ឬមនុស្សខាងក្រៅផ្ទះ ព្រោះក្នុងផ្ទះមានបរិយាកាសមិនល្អ ដូច្នេះត្រូវកែប្រែបរិយាកាសក្នុងផ្ទះឲ្យសមរម្យ បន្ថយការប្រកែកគ្នា នឹងជួយឲ្យកូនមិនចងមិត្តភក្តិច្រើនពេក
- លើកទឹកចិត្តឲ្យកូន និងក្រុមមិត្តភក្តិធ្វើសកម្មភាពដែលមានប្រយោជន៍ និងសមរម្យនឹងអាយុ ប្រើប្រាស់ចំណេះដឹង និងសមត្ថភាពរបស់កូនយ៉ាងពេញលេញ និងធ្វើអោយខ្លួនមានប្រយោជន៍ចំពោះសហគមន៍ ដោយមានឪពុកម្តាយជួយឲ្យកូនបង្ហាញសមត្ថភាព នឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យពេលកូនស្ថិតក្នុងក្រុមមិត្តភក្តិ
វេជ្ជបណ្ឌិត ចន្នីភា កែវពូលស្រី
វេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសផ្នែកចិត្តវិទ្យា ជំនាញចិត្តវិទ្យាកុមារ និងវ័យជំទង់
មជ្ឈមណ្ឌលសុខភាពកុមារ និងវ័យជំទង់ មន្ទីរពេទ្យភយ៉ាថៃ ២
