ជំងឺឆ្អឹងបាក់គឺជាហានិភ័យស្ងាត់ដែលនៅជាមួយយើងទាំងអស់គ្នាពិសេសសម្រាប់មនុស្សចាស់។ មូលហេតុនៃជំងឺនេះគឺការបាត់បង់កាល់ស្យូមនៅក្នុងឆ្អឹងធ្វើឲ្យឆ្អឹងក្រអូប។ នៅពេលដែលអាយុលើស ៤០ ឆ្នាំ ឆ្អឹងនឹងក្រអូបចុះ ១-៣% រៀងរាល់ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែក្នុងមនុស្សដែលមានអាយុតិច ប្រសិនបើមានអាកប្បកិរិយាដែលបំផ្លាញម៉ាសឆ្អឹង មិនថាជាការចូលចិត្តផឹកស្រា បារី ទម្ងន់រាងកាយតិចពេក មិនចូលចិត្តហាត់ប្រាណ ឬប្រើថ្នាំព្យាបាលជំងឺមួយចំនួនដូចជា ស្ទេរ៉ូអ៊ីដ ថ្នាំលាយឈាម ឬថ្នាំព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែម អាចមិនចាំបាច់រង់ចាំអាយុចាស់ទេ…គួរតែទៅពិនិត្យម៉ាសឆ្អឹងដើម្បីស្វែងរកហានិភ័យឆ្អឹងបាក់នៅអនាគត។
‘ស្ថានភាពឆ្អឹងបាក់’ ជាអ្វី?
គឺជាស្ថានភាពដែលបរិមាណសាច់ឆ្អឹងកាត់បន្ថយ និងប៉ះពាល់ដល់រចនាសម្ព័ន្ធឆ្អឹង រួមទាំងសមត្ថភាពទទួលទម្ងន់របស់រាងកាយ ធ្វើឲ្យមានការបែក បាក់ និងប៉ះពាល់ដល់គុណភាពជីវិត។
តើអ្នកដឹងទេ? កម្ពស់របស់យើងអាចធ្លាក់ចុះ…ដោយសារស្ថានភាពឆ្អឹងបាក់
ដោយធម្មជាតិ នៅពេលមនុស្សមានអាយុចាប់ពី ៤០ ឆ្នាំឡើងទៅ កម្ពស់នឹងធ្លាក់ចុះប្រហែល ១ សង់ទីម៉ែត្រក្នុងរៀងរាល់ ១០ ឆ្នាំ ពីការខូចខាតនៃថ្នាំបន្ទះឆ្អឹង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើកម្ពស់ធ្លាក់ចុះលើស ១ អ៊ីញ ឬ ២.៥ សង់ទីម៉ែត្រក្នុងមួយឆ្នាំ សូមណែនាំឲ្យទៅពិនិត្យស្ថានភាពឆ្អឹងបាក់នឹងល្អជាង។
‘ស្ត្រីចាស់’ មានហានិភ័យឆ្អឹងបាក់ច្រើនជាង…ពិតមែនទេ?
ដូចដែលបាននិយាយទៅហើយថា នៅពេលអាយុកើនឡើងឆ្អឹងនឹងក្រអូបចុះ ដែលស្ត្រីជាភេទដែលមានហានិភ័យចំពោះស្ថានភាពនេះច្រើនជាងបុរស។ នេះគឺដោយសារតែពេលចូលវ័យបញ្ចប់រដូវស្រ្តី រាងកាយនឹងបាត់បង់ហូមូនស្ត្រីធ្វើឲ្យស្ត្រីដែលមានអាយុលើស ៦០ ឆ្នាំ មានហានិភ័យក្នុងការកើតជំងឺឆ្អឹងបាក់រហូតដល់ ២៥% ហើយក្រុមមួយទៀតគឺស្ត្រីដែលរដូវស្រ្តីបញ្ចប់រហ័ស ឬបានកាត់បន្ថយស៊ុតមុនអាយុ ៤៥ ឆ្នាំ។
តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីពិនិត្យស្ថានភាពកម្ពស់ធ្លាក់ចុះ
- ការពិនិត្យម៉ាសឆ្អឹង ដោយប្រើវិធីសាស្រ្តថតរូបកាំរស្មី Dual-energy X-ray absorptiometry (DEXA) ដែលប្រើពេលប្រហែល ៣០ នាទីប៉ុណ្ណោះ ហើយដំណើរការពិនិត្យងាយស្រួល មិនស្មុគស្មាញ និងមានប្រសិទ្ធភាព។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើសួរថាត្រូវពិនិត្យញឹកញាប់ប៉ុណ្ណា នោះវាអាស្រ័យលើស្ថានភាពឆ្អឹងនៃមនុស្សនីមួយៗ។ ប្រសិនបើស្ថានភាពឆ្អឹងនៅស្ថិតក្នុងលក្ខណៈល្អ អាចមកពិនិត្យម្តងទៀតបន្ទាប់ពី ៤-៥ ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលមានតម្លៃឆ្អឹងទាបហើយត្រូវការព្យាបាល ក្រុមនេះអាចត្រូវមកពិនិត្យរៀងរាល់ឆ្នាំ។
- ការពិនិត្យកម្រិតវីតាមីន D នៅក្នុងរាងកាយ (Vitamin D level)
- ការពិនិត្យថតរូបកាំរស្មីខ្នងពីកម្រិតកកិតដល់កម្រិតចង្កេះ (X-rays spine scoliotic view (Lateral))
មិនចង់កម្ពស់ធ្លាក់ចុះដោយសារឆ្អឹងបាក់ អ្នកអាចការពារ
ជំងឺឆ្អឹងបាក់កើតឡើងពីការខូចខាតតាមអាយុដែលកើនឡើង។ ដូច្នេះការព្យាបាលយើងផ្តោតលើការការពារ ដោយផ្តល់សំខាន់ទៅលើការញ៉ាំអាហារ និងហាត់ប្រាណ ដោយផ្តោតលើគោលការណ៍ពីរគឺ ការបង្កើតភាពរឹងមាំ និងភាពសម្បូរបែបនៃឆ្អឹងនៅវ័យមុន ៣០ ឆ្នាំ និងការពន្យារពេលបាត់បង់ម៉ាសឆ្អឹងបន្ទាប់ពីអាយុ ៣០ ឆ្នាំ រួមទាំងការប្រើថ្នាំ ការវះកាត់ និងការស្តារឡើងវិញដើម្បីការពារជំងឺឆ្អឹងបាក់។ រួមទាំងគួរហាត់ប្រាណជាប្រចាំ ទទួលបានវីតាមីន D និងកាល់ស្យូមគ្រប់គ្រាន់ ហើយគួរតែពិនិត្យតម្លៃឆ្អឹងមូលដ្ឋានមួយចំនួន ដើម្បីដឹងថាតើយើងត្រូវប្ដូរអាកប្បកិរិយាអ្វីដើម្បីឲ្យឆ្អឹងរឹងមាំឬទេ។
វេជ្ជបណ្ឌិត ជិរដេត ទុងកាសេរី
វេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញវះកាត់ខ្នង
